Taki kochany.
Na fotkach wygląda jak aniołek.
A potrafi się zachowywać jak diabeł wcielony.
I wydawać ultradźwięki.
Jakie wysokie, to już mój tata i Ania dobrze wiedzą ;-)
Czy tylko moje dziecię to taki „wrzaskun”? Ech…
Jednak spotkałyśmy się dzisiaj znów ;-)
Ostatnie dni kiedy ktoś mi pomaga…
W ten weekend mój tata szaleje z Młodym na placu zabaw…
Żeby nie było – my też tam jesteśmy :-)
Dzisiaj dałam rade zrobić tylko jeden rząd :-/
Od poniedziałku już nie będzie tak różowo. Po wykorzystaniu wszystkich możliwych urlopów Marcin wraca do pracy. Czeka mnie niecałe 6 tygodni survivalu, ale potem już będzie z górki, bo zaczną się wakacje.
Wczorajsze spotkanie z Anią mnie zmobilizowało do wytargania chusty z szafy i czas najwyższy Młodą przyzwyczajać. W końcu nie chcę być zupełnie uziemiona do tego 29 czerwca.
To już drugie podejście, bo w tamtym tygodniu bawiłyśmy się z elastykiem.
Muszę sobie przypomnieć pozostałe wiązania, by Młodej było wygodniej…
Ha, Synek zobaczył co się dzieje i zazdrośnik od razu mi chustę porwał.
Na chustowanie nie chciał się dać namówić, ale na szaleństwa na tyci hamaku tak :-)
Widziałam się dzisiaj z tą panią :-)
Tfu, tymi paniami :-)
No i nie ja sama, ale Agnieszka i ja.
A że z gołą ręką iść nie wypada, to szybko zrobiłam to…
Jak widać robiłam bardzo szybko, bo fotka strzelona na kocyku w wózku 5 minut przed spotkaniem ;-)
Poza tym fajnie było i może w niedzielę uda nam się tą przyjemność powtórzyć :-)
